سيد مهدى خسروى
76
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
[ ج ] جوزبوا گياهى است كه بيشتر در جزاير جاوه و اطراف آن و مقدارى در خاك انگلستان مىرويد . درخت آن كمى كوچكتر از درخت گردو و برگ آن هم شبيه است به برگ گردو ولى كمى كوچكتر و باريكتر از برگ گردو ميوه آن هم كمى باريكتر از ميوه گردو بوده و مانند گردو داراى سه پوست مىباشد و تقريبا شبيه به ميوه بلوط و مانند آن در غلافى قرار دارد . ميوه اين درخت بنام جوزبوا مصرف داروئى دارد . طبيعت آن گرم و خشك است و روى خواصى كه دارد به زودى آن را كرم مىخورد و بايد در نگهدارى آن دقت كافى به عمل آيد داروئى است مفرح و لطيفكننده اعضاء بدن و كمى حالت سكر و مستى ايجاد مىكند . حافظ حرارت غريزى بدن بوده هضم غذا را آسان و اشتها را زياد و معده را قوى و ورم سرد كبد را دفع و قدرت جنسى را زياد مىگرداند ماهيچههاى مرى و فم المعده را قوى كرده و دهان را خوشبو و بوى بد عرق بدن را زايل مىكند . اسهالى كه در اثر كثرت رطوبت معده و ضعف قدرت جذب باشد بهبودى مىبخشد و براى مداواى اينگونه اسهالها آن را كباب كرده ميل مىنمايند . ضماد آن بر سر و پيشانى سردردهائى را كه با مزاج سرد همراه باشند تسكين مىدهد . مقدار خوراك آن تا دو مثقال ( ده گرم ) است و افراد گرممزاج آن را با تخم گشنيز و يا با گل بنفشه مصرف مىنمايند . مصرف زياد يا تكرار در مصرف آن شخص را قدرى عصبانى و بدخلق مىنمايد .